Το πρώτο και πιο κλασικό λάθος είναι η αναζήτηση της τελειότητας από την πρώτη μέρα. Πολλοί αρχάριοι παραλύουν από τον φόβο του να μην κάνουν λάθος, με αποτέλεσμα να καθυστερούν την πράξη. Η αλήθεια είναι πως η μάθηση έρχεται μέσα από την τριβή και τα ατελή αποτελέσματα· η εμμονή με το τέλειο είναι απλώς ένας μεταμφιεσμένος τρόπος αναβλητικότητας.
Ένα δεύτερο συχνό φαινόμενο είναι η παράβλεψη των βασικών αρχών. Στην προσπάθειά μας να φτάσουμε γρήγορα στο "εντυπωσιακό" επίπεδο, συχνά προσπερνάμε τα θεμέλια. Χωρίς γερές βάσεις, όμως, η πρόοδος σύντομα φτάνει σε τέλμα. Η κατανόηση του "γιατί" πίσω από κάθε κίνηση είναι αυτό που διαχωρίζει τον ερασιτέχνη από τον μελλοντικό επαγγελματία.
Επιπλέον, πολλοί πέφτουν στην παγίδα της υπερπληροφόρησης. Στην εποχή του διαδικτύου, είναι εύκολο να καταναλώνεις ατελείωτες ώρες σε tutorials και άρθρα χωρίς να εφαρμόζεις τίποτα στην πράξη. Αυτή η "ψευδαίσθηση της γνώσης" σε κάνει να νιώθεις παραγωγικός, ενώ στην πραγματικότητα μένεις στάσιμος επειδή δεν εξασκείσαι.
Το τέταρτο λάθος αφορά τη σύγκριση με τους έμπειρους του χώρου. Είναι άδικο να συγκρίνεις το δικό σου "Κεφάλαιο 1" με το "Κεφάλαιο 20" κάποιου άλλου. Αυτή η σύγκριση οδηγεί σε απογοήτευση και συχνά στην παραίτηση. Ο καθένας έχει τον δικό του ρυθμό και η μόνη δίκαιη σύγκριση είναι με τον εαυτό σου την προηγούμενη ημέρα.
Τέλος, η έλλειψη συνέπειας είναι ο νούμερο ένα εχθρός της εξέλιξης. Πολλοί ξεκινούν με 100% ενέργεια για μία εβδομάδα και μετά σταματούν εντελώς. Η μικρή αλλά καθημερινή ενασχόληση αποδίδει πάντα περισσότερο από τις σποραδικές "εκρήξεις" δουλειάς. Η υπομονή και η πειθαρχία είναι τα εργαλεία που μετατρέπουν έναν αρχάριο σε ειδικό.
