Το 2015, ο David Hole εξερευνούσε το Περιφερειακό Πάρκο Maryborough κοντά στη Μελβούρνη, μια περιοχή γνωστή για το ιστορικό της στην εξόρυξη χρυσού. Οπλισμένος με έναν ανιχνευτή μετάλλων, εντόπισε κάτι ασυνήθιστο: μια κοκκινωπή, εξαιρετικά βαριά πέτρα που ξεχώριζε μέσα στο κίτρινο πηλώδες έδαφος. Σίγουρος ότι είχε χτυπήσει "φλέβα", πήρε το εύρημα στο σπίτι του, πιστεύοντας ότι μέσα του έκρυβε έναν πολύτιμο θησαυρό.
Αποφασισμένος να φτάσει στο χρυσάφι, ο Hole δοκίμασε κυριολεκτικά τα πάντα. Χρησιμοποίησε πριόνι πέτρας, γωνιακό τροχό, τρυπάνι, ακόμα και οξύ. Όταν αυτά απέτυχαν, επιστράτευσε μια βαριοπούλα, αλλά η πέτρα παρέμεινε αλώβητη. Το μυστηριώδες αντικείμενο αποδείχθηκε πιο σκληρό από οποιοδήποτε πέτρωμα είχε συναντήσει, γεγονός που τελικά τον οδήγησε στο Μουσείο της Μελβούρνης για απαντήσεις.
Εκεί, οι γεωλόγοι Dermot Henry και Bill Birch δεν χρειάστηκαν πολύ χρόνο για να καταλάβουν ότι δεν επρόκειτο για χρυσό. Η εξέταση αποκάλυψε ότι ο Hole είχε ανακαλύψει έναν σπάνιο μετεωρίτη 4,6 δισεκατομμυρίων ετών. Όπως δήλωσε ο Henry, παρόλο που εξετάζει συχνά πέτρες που ο κόσμος νομίζει για μετεωρίτες, αυτός ήταν μόλις ο 17ος αυθεντικός που έχει καταγραφεί στην πολιτεία της Βικτώρια.
Ο μετεωρίτης, που ονομάστηκε "Maryborough", ζυγίζει 17 κιλά και αποτελείται από πυκνές μορφές σιδήρου και νικελίου. Οι επιστήμονες χρειάστηκαν ειδικό διαμαντοπρίονο για να κόψουν ένα μικρό τμήμα του, αποκαλύπτοντας στο εσωτερικό του μικροσκοπικούς κρυστάλλους μεταλλικών ορυκτών, γνωστούς ως χονδρίτες.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο μετεωρίτης προέρχεται πιθανότατα από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ Άρη και Δία και έφτασε στη Γη πριν από 100 έως 1.000 χρόνια. Η αξία του για την επιστήμη είναι ανεκτίμητη, καθώς προσφέρει μια μοναδική ματιά στη δημιουργία του ηλιακού μας συστήματος, αποδεικνύοντας ότι μερικές φορές, ένας "άχρηστος" βράχος μπορεί να αξίζει περισσότερο και από χρυσάφι.
